wie in het park zit is werkloos. Aldus menig vrouw

beatl

 

Er verandert niets. Veel mensen zijn dom. Negen jaar geleden schreef ik dit stuk

…. aangezien twee ‘hoogopgeleide’ vrouwen het vreemd vonden dat mannen overdag op een datingsite zaten en overdag thuis waren. Dan zouden ze dus werkeloos zijn. Ik schreef toen: “Nog nooit gehoord van flexibele werktijden, parttime werken, vakanties, freelancen. Of van eigen ondernemers. Ik vind de uitspraken van deze vrouwen ONTZETTEND DOM.”

Nu een column van Marscha Holman in NRC 17 april 2015. Alle hierboven vermelde ontwikkelingen zijn verhevigd. Bovendien zijn er minder banen en meer werklozen. En Holman schrijft doodleuk over haar doordeweekse fietstocht door het Vondelpark: ‘Moeten die mensen niet werken? (…) Noem me een rechts, saai mens.’ Werken is dus van 9-17u op kantoor zitten. Domheid is onuitroeibaar bij Marscha.

Haar vader Theodor is zzp’er…

Vrouwen-emancipatie: doorbraak of inbraak?

ADRIAAN SLOOFF :
VROUWEN-EMANCIPATIE: DOORBRAAK OF INBRAAK?

ISBN: 9789461535993
372 pagina’s
Verschijningsdatum: Maart 2015
Prijs: €19.95

Hoe kan het toch dat vrouwen een achterstand hebben als vrouwen geen minderheid zijn? En is het toppunt van emancipatie werkelijk als vrouwen alles mogen wat mannen mogen? Straks ook een vrouwelijke Sinterklaas en Kerstman, met of zonder baard? Of is er dan sprake van een gebrek aan authenticiteit en creativiteit als de vrouw de man slechts plagieert en dupliceert?
Het gevolg van zoveel ‘emancipatiegekte’ en ‘genderkolder’ is wel: méér scheidingen en singles, méér verwarring en stress en een samenleving die minder sociaal en beschaafd is geworden. En met méér vrouwen aan de top komt hierin geen verbetering, het tegendeel zelfs.

Zou het niet beter zijn als vrouwen weer als vrouw emanciperen, met de biologische stroom mee? Méér gelijkheid kan ook niet als man en vrouw geen kloon van elkaar zijn. Evolutie is geen revolutie.
Daarnaast komen mannen niet alleen van Mars, ze gáán ook naar Mars. Dat maakt wel verschil. Zo maakt de carrièrevrouw altijd gebruik van zijn vondsten, kennis en instrumenten. En als zij vooral door mannelijke hormonen beter presteert, zoals de sportvrouw die anabole steroïden gebruikt, is het ‘de man in haar’ die hiertoe bijdraagt. Bovendien is hij degene die de vrouw rechten en kansen geeft, niet andersom. Het is ook geen toeval dat miljoenen vrouwen wereldwijd koketteren met hun kwetsbaarheid.

Adriaan Slooff maakt in zijn zojuist verschenen boek korte metten met de emancipatiemythe. Ik vind dat hij zich soms te veel verliest in details, te veel mensen komen aan het woord; een neiging die ik maar al te goed ken. Voor mij bood het boek niet veel nieuws, alle cijfers en feiten kende ik al – maar een feest van herkenning is ook mooi. Alleen al om het hoofdstuk over vrouwen in het leger – en wat daar allemaal misgaat, normen die bijgesteld worden enz, levensgevaarlijk ! – daarom moet u dit boek lezen!

Een realistische man

72179_1

Wat deze man allemaal zegt! En hoe:

– Vrouwen met kort haar da’s niets

– Nederlandse vrouwen zeuren

– Weten niet wat ze willen.

– Ja, dan zijn ze 34 en weten niet of ze kinderen willen… das niet handig.
– Dan willen ze op hun 34e nog naar Ecuador, aan zich zelf werken of zo. Maar ik zet gewoon Discovery Channel op

– Nederlandse mannen zijn verwijfd met hun appjes sturen de hele dag en klagen van ‘he je hebt niet gereageerd’,

– Ik heb geen tijd voor al dat wijvengedrag.

Jan Latten de fout in

buigzaam-zittouw-gekleurd-groot

Citaat van hoogleraar sociale demografie Jan Latten:

 “De dynamische twintigers en dertigers van vandaag zetten de toon,” aldus Latten. “En die zijn anders dan de twintigers van dertig jaar geleden. Toen gingen ze trouwen en vormden ze gezinnen. Deze babyboomers zorgden in de jaren zeventig en tachtig voor een explosieve vraag naar eengezinswoningen. De huidige twintigers zijn veel flexibeler. Die stellen de komst van kinderen uit en het is maar de vraag of dat er later – met of zonder partner- nog van komt.”
Daarbij blijft het aantal scheidingen toenemen: “Ook vijftigers gaan steeds vaker scheiden. Het leger van exen is daarmee het enige leger dat groeit. En elke scheiding leidt tot minstens één verhuizing.”

Flexrelaties

Nog zoiets: de happy single. De moderne mens wil volgens Latten enorm genieten: “Genieten van het leven is het belangrijkste doel.(…)

alle cliches komen voorbij en ook stelt hij single-zijn en jobhoppen als keuze. Wat het voor de meeste mensen echt niet is. en ook dertig jaar terug groeide het aantal alleenstaanden al fors, die mensen gingen niet samenwonen; is Latten zijn eigen cijfers vergeten?

in de rest van het artikel komt o.a. Friso de Zeeuw aan het woord, die het geweldig weerlegt:

Friso de Zeeuw: “Twintigers vertonen traditioneel gedragspatroon”

“Zeker. Er is een kleine groep jonge alleenstaanden die alles wil delen en aan ‘love hopping’ doet. Ze zijn zeer getalenteerd. Ze werken in korte tijd voor zeer gerenommeerde werkgevers in binnen- en buitenland. En huren daarom ook vooral. Er bestaat in de hipste (en duurste) steden dus zeker een markt voor kleine huurappartementen.
De grootste groep twintigers en dertigers vertoont echter een vrij traditioneel gedragspatroon. Zodra zij geld en een partner hebben, dan zien we ze terug in de verkoopkantoren van Bouwfonds. Ze willen een koopwoning in een rustige buurt, kopen – ouderwets – een auto en krijgen kinderen die ze oud-Hollandse namen geven. Er zijn geen aanwijzingen dat hierin verandering komt.”
Friso de Zeeuw, directeur nieuwe markten Bouwfonds

Ben ‘Jane Eyre’ van Charlotte Brönte aan het lezen

janeeyre

Een absoluut fascinerend boek uit 1847, dat Jayne Eyre. Over een meisje dat gouvernante wordt en een diepe liefde koestert voor haar baas.

Ook erg fascinerend: het werd in deze tijd – in die kringen in Engeland – als gewoon gezien dat mannen heel erg emotioneel waren, ‘hun kalmte verloren’, en dat vrouwen nuchter bleven. Zo wordt het omschreven in het boek. Tegelijk is Jane behalve nuchter ook zeer emotioneel en fantasierijk. En is de krankzinnige in het boek een vrouw. Stof tot nadenken, dank daarvoor mevrouw Brönte!

Op deze pagina, van een fan, allemaal quotes:

Maar dat is het toch net niet. Het hele boek lezen!

 

mannen afgekeurd wegens gebrek aan ambitie; journaliste is verrast

De huismussen (Passer domesticus) column de huismussen © Tine de Jong 2017 foto 2

 

Het NRC had het afgelopen jaar de rubriek ‘ex-genoten’. Twee exen keken onafhankelijk van elkaar terug. Nu kijken de twee rubriekschrijvers terug, in een stuk laatst in NRC.

Brigit Kooijman, een van de interviewers van de rubriek meldt hierin:

“Een ander scheidingsverhaal dat ze verrassend vaak tegenkwam, was dat van de vrouw die carrière maakt, terwijl haar man niet zo nodig maatschappelijk hoeft te klimmen. Wat telkens weer gebeurde was dat zij hem steeds minder aantrekkelijk begon te vinden. Dat het nooit andersom was – man die vrouw niet meer sexy vond omdat ze te weinig ambitie bleek te hebben – lijkt een duidelijk teken dat de vrouwenemancipatie nog niet is voltooid.’

Maar wat wil Kooijman dan? Dat mannen ook vrouwen gaan afkeuren om die reden??

Zou het niet gewoon kunnen dat man en vrouw verschillende dingen elkaar zoeken en elkaar om andere redenen aantrekkelijk vinden? Is zoiets vrouwenemancipatie als mannen dat ook gaan doen, of als vrouwen hun man niet om een gebrek aan ambitie aan de kant zetten? Hoeveel gelijkheid is voldoende?

Heel reëele vragen, dunkt me, en iedereen die wel eens kijkt naar man-vrouw-relaties valt op dat vrouwen graag omhoog kijken.

Ik vroeg dit alles Brigit Kooijman per mail – we hadden ooit immers gemaild. Geen reactie. Is de waarheid te pijnlijk? Ik weet het ook niet hoor.

 

Flauw doen over seks

In het Parool, enkele weken terug, in een stuk over grote gezinnen komt Bregtje van Duin (43) aan het woord.

‘Hoe heeft ze haar uitgebreide [ sic!- RV] kinderwens gerealiseerd? Ze lacht. “Gewoon pushen.” En nog harder lachend: “Letterlijk”.

Een vrouwelijke kennis van mij, roept bij dit soort onsmakelijke-citaten-met-flauwe-humor-erin onmiddellijk afkeurend: “Vast een babyboomer”. Maar dat gaat nu dus niet op.

Mulisch over vrouwen

lg_1121

 

In een interview van Ischa Meijer met Harry Mulisch las ik :

“Niet geïnteresseerd in vrouwen!? Nou, nee, niet om er gesprekken mee te voeren. ’t Is zelden voorgekomen dat ik van een vrouw iets leerde – ik heb wél van vrouwen geleerd hoe ze iets dóen, hoe ze zijn, hoe ze in het leven staan, dat wel; maar niets geleerd van wat ze reflecterend, discursief daarover denken, vertellen. Wat ze doen, daar ben ik altijd wel in geïnteresseerd geweest.”

Seksistisch? Hmm ja, maar net zo seksistisch als Ciska Dresselhuys, die er trots op was, dat ze boven haar bureau een tekst had hangen: “Ik hou van mannen, maar niet van hun plannen.”

Oftewel: het ene aspect van het andere geslacht vind ik oké, het andere niet. In beide gevallen wordt zwaar gegeneraliseerd.

In een ander interview, ook uit de jaren zeventig, zei Mulisch ook al iets boeiends:

‘(…) De vrouw die onderdrukt wordt! Flauwekul, het is de man die onderdrukt wordt. Als hij een vaasje op de schoorsteen verschuift, krijgt hij een grote mond.’

 

Pick up artists; mijn verhaal

 pickup

Nu Pickup Artist Julien Blanc in opspraak is, nu Thierry Baudet zich in DWDD omstreden uitspraken deed, nu het hele verschijnsel van Pick up en verleiden  DOOR MANNEN  (niet door vrouwen) in een kwaad daglicht staat, geef ik hier mijn verhaal. Ik haal het uit …eigen werk.

De Liefdesmarkt (2011):

(…)

Hou van jezelf en je komt vanzelf de ware tegen.”

Nee. Het gaat niet vanzelf. En vooral mannen lopen daar keihard tegen aan.

Mede daardoor is er de laatste jaren een kleine verleidingsindustrie ontstaan. Er worden verleidings- en flirtcursussen gegeven, conferenties gehouden en boeken gepubliceerd. Wie meer wil weten, kan terecht in The Game, de bestseller van Neil Strauss uit 2005. In Nederland hebben we onder meer de datingdoctors. De titel van hun cursusboek Instant internet seksdating en de cursussen met ‘100%-krikgarantie’1 komen wat triest over. Niettemin geven de doctors wel degelijk nuttige adviezen. We hebben ook het serieuze Masterflirt van Tijn van Ewijk. Van Ewijk richt zich op verleiden, maar ook op ‘remancipatie’ van de man.

Mannen leren in verleidingscursussen dat je een uitdaging moet zijn voor vrouwen. Ze worden getraind in vrouwen benaderen. Ze leren een uitdagend gesprek te beginnen, goocheltrucs om te imponeren. Ze leren indruk maken met kennis over sterrenbeelden, met zogenaamd gedachtelezen, handlezen en dergelijke. Ze moeten oefenen met ‘neggen’ (een kritisch compliment maken als ‘leuke jurk heb je aan. Ik zag net een ander meisje met die jurk’). Ze leren een vrouw uit te dagen. En… ze geven niet te makkelijk drankjes weg, want dat doen vooral slijmballen. Ze leren zich niet als ‘een vriend’ te gedragen, maar als een aantrekkelijk wezen.

Wat de mannen er eigenlijk leren is zelfvertrouwen. Mannelijkheid.

Vrouwen vinden het onprettig dat groepen mannen getraind worden om systematisch te verleiden. De meeste reacties (op forums als liefde.com, washingtonpost.com, de vrouwenbladen) volgen een vast stramien:

Er zijn geen trucjes die werken.”

Het haalt de romantiek weg.”

‘Lorelij’ schrijft op mvlife.nl: “De heren verstaan de kunst de vrouwen van hun keuze te verleiden en dat is kennelijk hun enige doel. Na elke verovering wordt een streepje op het scorebord gezet en zijn ze al weer met hun volgende slachtoffer bezig. Ik hoop zo iemand nooit te ontmoeten!”

De cursussen, zo zeggen de veroordelende mensen, zijn niet geschikt om een liefdevolle relatie te onderhouden. En dat vinden ze fout. Is eenmalige seks dan slecht?, vraag ik me af.

In 2009 zond de NOS de documentaire De Verleiders uit. Terwijl de deelnemers zo te zien veel aan de verleidingscursus hadden – ze durfden voortaan vrouwen aan te spreken – maakte televisiecriticus Jean-Pierre Geelen deze mannen in zijn recensie belachelijk.

Verbijsterend; programma’s waarin lelijke vrouwen via een make-over nieuw zelfvertrouwen opdoen, worden nooit belachelijk gemaakt. Vrouwen die sneu zijn, moeten worden geholpen. Mannen die sneu zijn, moeten sneu blijven.

Een ander bezwaar hoorde ik van een vrouwelijke kennis: “Waarom spelen mensen spelletjes? Waarom volgen mannen cursussen om met vrouwen te flirten? Wees gewoon jezelf en zie of er iets ontstaat. Ik vind het ook fout als vrouwen verleidingscursussen volgen, hoor.”

Toen ik nog onnozel was, dacht ik ook zo. Later kwam ik erachter dat je een sociaal spel moet spelen. Net als vrouwen… In de paarvorming en in relaties zenden man en vrouw signalen uit. De vrouw mag haar signalen naar hartenlust versterken: door middel van make-up, push-up-bh, rokjes, decolletés et cetera. Zij mag alle rollen spelen en strategieën bedenken als ‘niet te veel praten, om ’s mans grapjes lachen of juist niet, niet over exen beginnen.’ Als ze niet tevreden is (niet krijgt wat ze wil), overlegt ze met anderen of leest een zelfhulpboek. Zij staat stil bij haar gedrag en tracht dat bij te sturen. Zij is daar vanaf haar geboorte in getraind.

De man wordt geacht minder verstand van liefde en gevoelens te hebben dan de vrouw. Hij dient daarom ‘bijgestuurd te worden’ (vrouwenterm voor: manipulatie). Hij moet begrip tonen voor alle gevoelens van de vrouw. Hij moet om een relatie te verkrijgen zijn best doen: jagen en veroveren.

Maar als hij dan versiert, zijn mannelijkheid inzet, een cursus volgt, beter gewapend de strijd aan wil gaan, heet het dat hij manipuleert. Als hij het spel van de vrouw meespeelt, maar niet overal intrapt, als hij zichzelf niet gedraagt zoals een vrouw wil, is hij al gauw een foute man. Of een puber. Iemand die liegt over zichzelf, zich anders voordoet ‘dan hij is’.

Vreemd genoeg gelden vrouwen in het verleidingsproces als kwetsbaar. Veel vrouwen hebben de angst dat een man ‘niet echt’ is. Dat ze gebruikt worden. Maar wat is erop tegen dat het aantal leuke mannen wordt uitgebreid via bijvoorbeeld een cursus? Het aantal klootzakken wellicht ook, maar ach, dan wordt de pool van klootzakken voor de vrouwen die daarop vallen, alleen maar groter. Mooi toch?
Vrouwen beoordelen mannen doorgaans op hun eerste indruk. Op hun inschatting van zijn uiterlijk, status, en inkomen. Wat is er mis mee om dan beter over te komen? Beter te ZIJN? Vrouwen verder te laten kijken dan hun neus lang is?
In de liefde moet je kunnen bijleren. Spaans leer je ook niet vanzelf, daar moet je je best voor doen. Met flirten is het niet anders. Er zijn mannen die zo’n flirtcursus volgen en dan eindelijk eens (veel) kunnen neuken – wat is daar mis mee?

Ik heb nooit zo’n cursus gedaan, ik heb me wel verdiept in de theorieën. Sindsdien ben ik me zekerder gaan opstellen. Ik sprak vrouwen aan, speelde het sociale spel mee, en jawel: ik werd daadwerkelijk zekerder. Die houding bood geen garanties, maar het resultaat was absoluut meer seks en aandacht. Ben ik dan niet mezelf geweest? Heb ik mezelf verloochend?

Nee. Het leven is niet jezelf zijn. Het leven is: socialisatie. Wanneer je als kind niet geleerd had met je mond dicht te eten, had je nu nog met je mond open gesmakt. Je was dan zogenaamd jezelf geweest. Je had je niet ontwikkeld.

1Vaak wordt een methode beloofd, die altijd werkt – geheel in de lijn van het Neuro-Linguïstisch Programmeren (NLP) en The Secret (Rhonda Byrne, 2007). Die belofte gaat voorbij aan de rol van mazzel hebben. Wat iets anders is dan het lot. De NLP- en Secret-maffia denkt dat wanneer je iets maar genoeg gelooft en je best doet, alles gebeurt wat je wenst. Ook met betrekking tot het vinden van een partner. Dit ongebreidelde zelfvertrouwen is onzin. Immers, als de vrouw van jouw dromen een andere man wil, kijkt ze niet naar jou.