Mannen en vrouwen

large_Superwoman-1000x1000.png

 

Al vele jaren van mijn leven word ik doodgegooid met de kreet dat mannen en vrouwen steeds meer op elkaar gaan lijken. Dat we, afgezien van wat verwaarloosbare lichamelijke kenmerken, hetzelfde zijn, dat er weliswaar ook nog wat hormonale verschillen zijn, maar dat we in principe hetzelfde zijn.

Een vrouw vertelde me laatst:

“Mannen en vrouwen beschaven elkaar eeuwenlang. Net een goed boek over gelezen: De onverzadigbare vrouw en de afwezige man van Lisette Thooft. Het is ook een bizarre overgangstijd, vind ik. De vrouw die heftig emancipeert, maar heus niet elke vrouw is daar klaar voor. Maar ook mannen die zo vrouwelijk worden en ijdel. Ik zie dat man en vrouw steeds meer naar elkaar toe groeien. Gelukkig maar.”

Dat ‘gelukkig’ – ik vraag het me sterk af. En zei dat haar ook. Ik heb ook die verhalen gehoord over (westerse) mannen die een steeds lager testosterongehalte krijgen en feminiseren.
In de praktijk zie ik nog steeds dat mannen mannen zijn en vrouwen vrouwen. Dat mannen toch graag mannelijk zijn en een uitlaatklep zoeken in een buitensporige belangstelling voor gaming, porno, auto’s en sport. En dat vrouwen een uitlaatklep zoeken in een eindeloze aandacht voor hun uiterlijk en in wilde fantasieën (de romcom, 50 tinten grijs, de ontevreden-vrouw-series).
Is dat dan zo geweldig?
Is het nog steeds toenemende aantal echtscheidingen in een tijd waarin we steeds gelijker worden zo goed? Voor kinderen is het in elk geval ronduit slecht als hun ouders scheiden.
Dan vallen nog een paar dingen op:
* Stellen met een traditionele rolverdeling zijn meer tevreden over hun seksleven;
* Alom klagen vrouwen hoe zwaar de combinatie werk en huishouden en priveleven is. Psychologe Beatrijs Ritsema maakte al gehakt van het argument dat mannen meer zouden moeten doen in het huishouden: de man heeft al gemiddeld drie uur minder tijd dan de vrouw’ voor zichzelf’. Ritsema stelt dat vrouwen zich minder druk moeten maken en moeten delegeren;
*Hoe vaak ik vrouwen niet heb horen praten over ‘gelijkwaardigheid in relaties’! En echt dat zijn niet alleen de feministen onder hen, of bitches, maar vaak ook de heel gewone types, buiten Amsterdam. ‘Gelijkwaardig zijn in relaties’  het is een gemeenplaats. Iets weerhoudt ze dat openlijk toe te geven, of het gaat altijd heel verontschuldigend.
“Weet je, het klinkt stom he, maar ik wil helemaal geen carrière maken, en gewoon moeder worden”, zo vertrouwde een 21-jarige vrouw en fanatiek pokeraar me eens toe. Ze is daar inmiddels in geslaagd.
Het naar elkaar toe groeien van mannen en vrouwen, lijkt me niet per definitie fraai. Ik vind het ook een beetje cliché. Mensen willen (?) er graag in geloven, maar van een leeuw maak je ook geen hertje.
Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *