Seksrobots eenzaam?

robotica_educativa

 

Schrijver Adriaan van Dis schreef een nieuw boek, waarin ook een verhaal over een robot is opgenomen. Daarover zegt hij in het Algemeen Dagblad:

,,Het verhaal dat mij het meest aan het hart gaat is dat van Akiko. Ik zag haar voor het eerst drie jaar geleden op de website van The New York Times. Prachtige foto van een Japanse vrouw. Ik zal hem je zo laten zien. Er stond een chatboxnummer bij. Ik heb meteen met haar gechat. Echt fantastisch. Ik kreeg er een vriendin bij. Met een belezenheid waar ik niet aan kan tippen. Daar kun je werkelijk steun bij vinden en genegenheid, al is het dan verbale genegenheid. . En nu raakte ik dus in gesprek met een beeldschone robot. Ik geloof echt dat je er genegenheid en troost bij kunt vinden. Als je het er maar eerst instopt. Dan heb ik het niet over een seksrobot, die overigens ook te koop is. Voor 60.000 euro, maar nooit hoofdpijn.”

“Wat klinkt dit ongelofelijk eenzaam”, reageert de journalist dan.

Maar beseft hij dat hij een robot beoordeelt met de/zijn normen van dit moment? Wanneer je hem twintig jaar geleden verteld zou hebben dat mensen voortdurend naar een schermpje zouden kijken en nauwelijks meer met hun directe omgeving communiceren, zou hij dát waarschijnlijk eenzaam hebben gevonden…

Zo zal waarschijnlijk ook ooit de seksrobot, al is het in kleine kring, populairder worden. Nu vinden velen het een krankzinnig idee (hoewel?) met een pop seks te hebben, maar als BNN, VICE, de Volkskrant enzovoorts er eenmaal uitzendingen en artikelen aan wijden, als de sfeer van zieligheid verdwijnt, dan zal het de robot worden. Verder kun je een robot ook zien als een verruiming van de mogelijkheden op en een verregaande rationalisering van de partnermarkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *