Het zogenaamde ‘vrouwenoverschot’; nuances

Het Parool van 25 juli j.l. had een interessant stuk over een vrouwenoverschot in Amsterdam zie dit (een erg ingekort stuk in vergelijking tot wat in de krant stond). Het artikel had als ernstige omissie dat er niet ingegaan werd op de vele single mannen die telt. Ze sprak alleen over 25 procent vrouwelijke alleenstaanden in de steden. Nu zag ik geen cijfers over mannelijke alleenstaanden in de grote steden, maar de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) geven landelijk een interessant verschijnsel weer. In de leeftijdscategorie van 25 tot 40 jaar zijn in Nederland anderhalf keer zoveel mannen als vrouwen vrijgezel. Ook van 40 tot 55 jaar zijn meer mannen dan vrouwen alleenstaand. Pas in de leeftijdscategorieën vanaf 56 jaar is het andersom. Dit is een structureel verschijnsel.
Vrouwen kijken in de liefde graag omhoog. Vrouwen hebben een relatie met een man die gemiddeld vier jaar ouder is, volgens het CBS. Een tien jaar oudere man is geen uitzondering. Een stel waarbij de vrouw tien jaar ouder is dan de man komt daarentegen zeer zelden voor, al doen hippe mensen en media ons graag geloven dat het heel normaal is. Dit alles verklaart waarom binnen één leeftijdsgroep vooral mannen ‘overblijven’.
We kunnen dit eenvoudig verklaren: een 25-jarige vrouw is in trek bij mannen tussen 18 en 100. Ze hoeft niet mooi te zijn of bijzondere prestaties te leveren; er is altijd wel een kerel bereid om op haar te klimmen. Een 25-jarige man heeft, beroepsvoetballers uitgezonderd, doorgaans veel minder keuze.Ook bij een vrouwenoverschot, dat in Amsterdam ook nog eens heel klein is (vrouw: 417.000, man: 405.000, tellen Amstelveen, Badhoevedorp en Diemen niet mee?) hebben vrouwen de macht. En niet de man, zoals het stuk beweert. Zij heeft de macht van het bed, zij bepaalt wanneer de relatie gevormd wordt. Zeker als ze jong is kan ze alle kanten op.
Niets aan de hand dus. De positie van alleenstaande jonge mannen is vaak ernstiger, maar daar lezen we geen artikelen over. Die tellen niet mee in de media.
(Deze brief stond tevens in Het Parool van 29 juli j.l.)
Ook Elsevier had een week eerder een beschouwing over vrouwenoverschot:  Bovenstaand stuk brengt ook de nuances aan voor wat betreft DAT stuk.

Een gedachte over “Het zogenaamde ‘vrouwenoverschot’; nuances

  1. Okee, ik ga mijn best doen om een minder woedende reactie te geven.

    – Wat de ‘macht van het bed’ betreft, heb je denk ik gelijk.
    Echter dit is heel iets anders dan de macht om te bepalen wanneer er een relatie komt.

    Volgens mij willen heel veel mannen simpelweg geen relatie, zeker jonge mannen niet.
    Begrijpelijk ook, want ze kunnen seks en liefde vrij goed scheiden, beter dan de gemiddelde vrouw dat kan.
    Hebben ze fijne vrienden, familie en werk en lukt het ze om af en toe seks voor zichzelf te regelen (of er desnoods voor te betalen), dan hebben ze een prima leventje.

    Voor vrouwen is dat lastiger, om bovengenoemde reden en omdat zij veel minder lang vruchtbaar zijn.

    Op dit moment ben ik aangesloten bij een Facebook-groep met datende vrouwen die graag een relatie willen en hun ervaringen uitwisselen. Honderden vrouwen van verschillende leeftijden en opleidingsniveaus.
    Maar bij het daten komen steeds dezelfde problemen terug: na korte tijd (nadat er seks is geweest) heeft de man geen tijd meer, krijgt ineens problemen in de familie of op het werk of is om andere redenen niet meer bereikbaar … tussen de seksbeurten door. Totdat zij doorkrijgt dat er niets méér in zit dan af en toe seks. Dan gaat hij op zoek naar een nieuw slachtoffer.

    Een lieve vriendin van mij is pas opnieuw gedumpt: haar nieuwe liefde zag haar kinderwens niet zitten.

    Hoe vervelend het ook is, de vrijheden van deze tijd (o.a. door voorbehoedsmiddelen) hebben tot gevolg dat man-vrouwrelaties veel gecompliceerder zijn geworden. Dit geldt voor iedereen. Jongere mannen en oudere vrouwen hebben het moeilijker dan jongere vrouwen en oudere mannen, en dat geldt natuurlijk in nog veel sterkere mate voor mensen die een ‘vlekje’ hebben (ik ben bijvoorbeeld autistisch).

    Ik ben bijna gevleid door alle macht die je ons als vrouwen toedicht. Was het maar waar! Haha.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *