Verliefdheid

Ik realiseer me al een paar maanden dat ik al ruim 9 jaar niet meer verliefd ben geweest. Erg? Nou nee.

Als ik verliefd ben – en dan bedoel ik vlinders, iemand altijd willen zien, en beminnen- en of de verliefdheid nu beantwoord wordt of niet, dan voel ik me vooral slecht. Minderwaardig. Rampzalig. Ik snap werkelijk niet wat mensen daar zo leuk aan vinden. Ja, dat ze weten met wie ze willen zijn, zekerheid hebben of zo. Maar ik voel me dan juist vooral onzeker. Ik ben geregeld verliefd geweest in de periode 1995-2005, maar ben zo blij dat het gevoel er niet meer is. Tegelijkertijd: ik doe niet mijn best om niet verliefd te zijn of zo. Het overvalt je of niet. Leuk dat de goede god mij spaart.

krabbels-verliefd-045942

Moet nu denken aan een journaliste die mij eens interviewde en vond dat mannen alleen haar mochten versieren als ze verliefd waren. Krankzinnig zo iemand… en ik besef nu dat ze waarschijnlijk heel erg makkelijk te versieren is, anders stel je zo’n regel niet op.

Zij en anderen denken in termen ┬ávan verliefdheid als noodzakelijkheid. Mijn beste relatie had ik toen ik niet verliefd was en ik de vrouw in kwestie ‘gewoon’ leuk vond. Ik vond haar leuk, aantrekkelijk, deed ook de dingen die verliefde mensen deden (…) – nu ja niet allemaal.

Hield ik dan minder van haar dan wanneer ik verliefd was?

Integendeel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *