Vraag aan Manuel Broekman, acteur (Feuten) en presentator (BNN):
“Wat voor eigenschappen heeft een echte man dan volgens jou?”
Antwoord: “Charisma. Kracht. Humor. Een aap eigenlijk. En meisjes zijn gewoon meisjes. Koala’s die zich aan ons vasthouden”
(Vara-tvmagazine, april 2012)
Romantische verhalen/comedies zijn ongekend populair. Er zijn talloze varianten, van kasteelroman tot intellectueler verhaal, maar de meeste vrouwen houden ervan.
Ik ben altijd gefascineerd door die boeken en films – en de vrouwen die ze lezen. Ik vermoed dat die verhalen de kloof tussen hoe mannen van vlees en bloed zijn en het ideaalbeeld dat vrouwen van een man hebben (en dat is een enorme kloof) overbruggen.
Ongeveer zoals porno de kloof tussen wat mannen willen (de onmiddellijk beschikbare vrouw) en hoe vrouwen zijn overbrugt.
Zoiets.
van http://www.ze.nl/p/72065/zoektocht_naar_de_ware%E2%80%A6?utm_source=DMdelivery&utm_medium=email&utm_content=ware&utm_campaign=2012-03-28+Mailing+Ze.nl haal ik een reactie van: “Yasmin” Maandag 26 maart 2012 om 12:51
“Ik dacht dat ik de enige was!
In een nieuw land, nieuwe mensen leren kennen; iedereen in mijn omgeving dacht dat het voor zo’n gezellige spontane dame als ik, geen probleem zou zijn! ‘Ah joh, jij maakt overal vrienden!’, nou niet dus.
Het hele speuren op internet naar mede-lotgenoten, voelde zo kneuzig en tegen mijn principes in. Maar ook ik heb nu ‘n super leuke meid leren kennen!
Internetdating anno 2012, is voor mij niet op zoek naar liefde, maar op zoek naar vriendschap!”
Grappig hoe mensen totaal verkeerde beelden hebben. Internet = voor kneusjes, Dat idee. Zelf mailen, sms-en ze wel continue, maar vriendschaps- en datingoproepen, dat vinden ze dan kneuzig. Tot ze het gaan doen. Het heeft iets te maken met te veel geobsedeerd zijn met het medium/middel ipv de communicatie volgens mij. En o ja, met ENORME vooroordelen.
Overigens vind ik het zwaar hysterisch en niet echt slim en reeel te verwachten dat je na drie weken al ‘vriendinnen’ maakt. En goede.
Ik heb het niet exact bijgehouden, maar altijd als ik Memories zie, en dat is vaak, staat een vrouw centraal die een jeugdliefde terugzoekt.
Opmerkelijk, en van de zijde van actiegroep ‘Vrouwen in de media’ (www.vrouwenindemedia.nl), die meer vrouwen op tv en met name ouwehoerprogramma’s wil, hoor ik hier nooit iets over: het hoge aantal vrouwen dat voorkomt in en centraal staat in human interestprogramma’s en modellenprogramma’s. Een mannenquoum – ik ben daar tegen – geen woord erover!
Maar Memories dus. Ongewoon is de uitzending van vanavond. Een man gaat terug in de tijd. Aankondiging:
Veertien jaar geleden filmt Sander in New York de dakloze Emily. Hij studeert dan aan de New York Film Academy. Sander is onder de indruk van dit prachtige meisje, dat al sinds haar tiende op straat leeft. Na de première van ‘In Emily’s Case’ vraagt ze Sander om met hem mee te mogen naar Amsterdam. Daar hoopt ze op een betere toekomst. Hij durft haar niet onder ogen te komen om te vertellen dat hij haar niet mee kan nemen.
De uitzending is 26-03-2012 21:10 op TV op NL1.
op bol.com prijst een verkoper van mijn boek (2e hands! Slechts 13 euro 05), mijn boek als volgt aan:
” Eerste editie
“Perfecte staat, informatief boek voor wie er voor openstaat”
Geweldig!
Vaak duikt het verhaal op dat vrouwen het meeste werk doen op aarde.
Hier : http://www.nrcnext.nl/blog/2012/02/16/next-checkt-vrouwen-doen-66-procent-van-al-het-werk-en-verdienen-10-procent-van-het-wereldinkomen
wordt het (erg voorzichtig) aangepakt.
Ik kan toevoegen dat ook qua inkomen vrouwen het niet zo slecht hebben. Officieel hebben ze dan vaak minder inkomen dan mannen – in de praktijk is het vaak de vrouw die het gezins/mans inkomen uitgeeft/de koopbeslissingen neemt.
Geestig citaat vandaag in de Volkskrant van Arnon Grunberg:
“Romantische opvattingen ten spijt, dit blijft altijd nog de beste definitie van liefde: walging die op beschaafde en vakkundige wijze wordt onderdrukt. In naam van de kinderen, de carrière en het sociale leven.”
A.s. zondagnacht 00:40 word ik geinterviewd in het programma ‘Echte Jannen’ ( http://www.powned.tv/programmas/echtejannen.html ) van Jan Roos en Jan Heemskerk. Onderwerpen: mijn boek, Valentijnsdag en wat de heren en ik zoal nog verzinnen. Het is ook later via genoemde site terug te beluisteren.
http://nos.nl/artikel/338220-dooi-al-vaker-spelbreker.html
Interessante passage uit dit stuk: “De honderden droegen de teleurstelling met de mannelijkheid waarmee zij morgen alle Elfstedenontberingen zouden hebben gedragen”, schreef de Leeuwarder Courant. “Zij draaiden zich stilzwijgend om en liepen weg, ieder met zijn tas en koffer en zijn noren of friezen.”
Je zou het nu niet gauw meer in de krant lezen, die openlijke trots over mannelijkheid.
NRC heeft al die artikelen niet online staan en dat is jammer. De meeste stukken ontstegen het niveau ‘gebabbel’ niet.
De krant plaatste wel mijn ingezonden brief de zaterdag erop:
Het uitgangspunt van de reeks artikelen onder de noemer ‘schaarse
mannen zijn de baas’ (NRC, 28 januari 2012), is dat hoogopgeleide,
schaarse mannen de dienst uitmaken op de relatiemarkt.
Een wonderlijk uitgangspunt, want in strijd met de cijfers. In de
leeftijdscategorie tussen 25 en 40 jaar zijn er anderhalf keer zoveel
mannen als vrouwen vrijgezel volgens cijfers van het Centraal Bureau
voor de Statistiek. In grote steden ligt dit vast iets anders, zo
lees ik dat in Utrecht er 130 vrouwelijke twintigers op honderd
mannelijke twintigers wonen.
Uiteraard is dit geen tekort aan mannen, aangezien vrouwen hun partner
selecteren door omhoog te kijken qua status en leeftijd, zo wijzen
CBS-cijfers uit.
Jonge vrouwen in Utrecht hebben dus iets minder keuze dan
in een 50-50-situatie. Dat is het enige probleem dat ik in de artikelen kan ontdekken. Als ze meer keuze wil, dan kan ze verder kijken dan de plaats waar ze woont – met facebook, e-mail, telefoon en de huidige vervoersmiddelen is het allemaal mogelijk. Ik dacht dat we in de 21e eeuw leefden…
Dan de vermeende problemen voor de vrouw. Wel, voor een vrouw van bijvoorbeeld 25 jaar is het geen enkel probleem om aan een man te komen. Ze is in trek bij mannen van 18 tot 70 jaar. Andersom werkt dat voor een man van 25 niet zo.
Opmerkelijk is ook de gedachte achter vrijwel alle artikelen. Werd en wordt jarenlang van mannen geëist dat ze zich
emanciperen, gaan zorgen, zich vrouwvriendelijk gedragen etcetera, blijken
al die dingen totaal onbelangrijk te zijn.
Hun enige nut van mannen is volgens deze stukken:
hoogopgeleid zijn en dus veel verdienen…. want dat is belangrijk voor vrouwen.
De achterliggende, uiterst leerzame boodschap: mannen, laat die emancipatie dus maar zitten. Ga niet zorgen, niet het huishouden doen, want op de relatiemarkt wordt je dan terzijde geschoven door de mannen met status – want dat willen vrouwen.